Malcolm blikt terug op: de nationale betoging van 7 oktober 2015

Woensdag 7 oktober 2015

Op 7 oktober [1] organiseerde een hoop vakbonden en andere middenveldorganisaties een grote nationale betoging in het centrum van Brussel. Ook ondergetekende heeft zijn kiezeltje bijgedragen, met name door zelf mee te stappen. Ik heb er geen idee van of het iets zal uithalen, want de grootste partij van het land heeft een hekel aan inspraak van de kiezer, maar het kan ook nooit kwaad voor een dergelijke gebeurtenis eens de trein naar de hoofdstad te nemen. Zo komt een mens ook nog eens buiten.

Volgens de politie en de pers waren er ongeveer 80.000 betogers. Op zich lijkt dit niet zoveel, amper 0,7148 percent van bevolking van het land, maar we moeten dit natuurlijk in het juiste perspectief zien. De mars op Washington voor Jobs en Vrijheid van 28 augustus 1963 [2], een van de invloedrijkste betogingen van de voorbije eeuw, die uiteindelijk zelfs door president Kennedy zelf werd gesteund, telde ongeveer 250.000 deelnemers. Dat is ook slechts 0,2110 percent van de toenmalige Amerikaanse bevolking. Als we de zaken wat creatief interpreteren, zouden we deze betoging dus een groter succes dan de beroemde mars van de civil rights movement kunnen noemen.

Traditiegetrouw was er ook geen gebrek aan deelnemende organisaties. Zowat alles wat een beetje links is in dit land had een vertegenwoordiging gestuurd. Naast de traditionele participanten, zoals vakbonden, ziekenfondsen en politieke partijen, waren er ook minder evidente aanwezigen.

De Franstalige studenten waren vrij talrijk. De Vlaamse Vereniging van Studenten was nergens te bespeuren. Verder ook aanwezig met een standje was een vereniging genaamd Vlaamse Socialistische Partij, die mensen blijkbaar de kans moet bieden om tegelijkertijd Vlaamsgezind en socialistisch te zijn. Hoewel ze luidkeels opriepen tot solidariteit tussen beide landsgedeelten, zou het waarschijnlijk beter lukken als er ook een Franstalige tegenhanger zou zijn. Ik zie het nog niet snel gebeuren. De aanhangers hoeven zich in elk geval al geen separatisten of zo te noemen, want voor hen is een nieuwe term uitgevonden. Zij zijn blijkbaar souvereinisten.

Langsheen heel het parcours was uiteraard heel wat muziek te horen. De aanwezigheid van Hart boven Hard zal daar ook wel voor iets tussen hebben gezeten. In elk geval was er geen centrale wagen met luidsprekers. Ditmaal waren er langs de straten allerlei kleine podia geplaatst waarop allerlei zangers en muzikanten strijdliederen ten gehore brachten.

Natuurlijk waren er ook organisaties die geen artiesten in de gelederen tellen en die dan maar een muziekinstallatie hebben opgezet. ABVV Oost-Vlaanderen koos als marslied voor “Highway to Hell” van AC/DC, wat nog als een verwijzing naar de destructieve koers van het regeringsbeleid of zelfs naar het betogingsparcours kan worden beschouwd. Ongeveer 50 meter verder riposteerde ACV met een eigen selectie uit het oeuvre van AC/DC. Alleen bewezen ze met “You shook me all night long” toch weer niet geheel bij de les te zijn.

De opvallendste song die ik in de loop van de betoging te horen heb gekregen, was in mijn ogen in elk geval “Las Fabricas” van de bij het grote publiek totaal onbekende West-Vlaamse undergroundband Der Klinke, wat trouwens echt wel een protestsong over de sluiting van fabrieken is. Iemand mag mij trouwens altijd eens komen uitleggen waarom mensen het concept “strijdlied” haast automatisch met akoestische liederen of koorgezangen associëren. Het lijkt wel alsof er volgens hen voor of na de jaren 1960 nooit enig protest is geweest.

Op het einde van het parcours daalde het niveau helaas wel, want de organisatoren hadden de derderangscoverband Cargo [3] op het grote podium bij het Zuidstation uitgenodigd. Volgens hen moet een massa syndicalisten en ontevreden werklozen, gepensioneerden, mindervaliden en dergelijke in de juiste strijdbare sfeer worden gebracht met niet al te toonvast gezongen versies van “Summer of '69”, “My Sharona” of “Bad case of loving you”. Ik zou het een schoonheidsfoutje kunnen noemen, maar waarom zou ik verkleinwoorden gebruiken?

Daarmee heb ik natuurlijk nog niets over de inhoud gezegd. Volgens de vakbonden moet het besparingsbeleid stoppen, moet er meer sociale rechtvaardigheid komen en mogen uitkeringstrekkers niet als tweederangsburgers worden behandeld. Ik vind dat nogal mager.

Ik eis het einde van elke vorm van economische ongelijkheid, de integratie van alle natiestaten in een globale bestuursvorm, de opheffing van alle nationaliteiten en andere administratieve onderverdelingen in categorieën, de ontbinding van alle religieuze organisaties en de invoering van de doodstraf voor elke mens die een economische handeling verricht waarvan hij op voorhand weet dat andere mensen er materieel of psychologisch nadeel van zullen ondervinden. Als daar ooit 80.000 mensen voor op straat willen komen, zal de eigenaardig genoeg in Antwerpen residerende Belgische regeringsleider zijn door de belastingbetaler gefinancierde lijfwachten misschien eindelijk eens nodig hebben.
----------------------
[1] Voor de snelle lezer is dit dus vandaag.
[2] Deze mars wordt vaak als een initiatief van Martin Luther King Jr. beschouwd, maar werd in de praktijk georganiseerd door een heleboel organisaties die voor gelijke rechten voor blank en zwart streefden. King was gewoon een van de talrijke boegbeelden die mee opstapten. Het is natuurlijk wel zo dat hij bekender en populairder was dan de meeste andere organisatoren en daardoor meer aandacht als deelnemer en als spreker kreeg.
[3] Wie wil weten hoe erg dit precies is, kan op hun site terecht. Bekijk vooral de rubriek 'playlist' en probeer uw lach in te houden.

Geef commentaar

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Filtered HTML