Malcolm blikt terug: op de overlijdens van 2016, deel 3, over Vi Subversa

Zaterdag 31 december 2016

Ik heb dan maar op de laatste dag van het jaar gewacht om mijn overzicht van de meest opmerkelijke overlijdens van het afgelopen jaar af te sluiten. In dit derde deel wil ik het hebben over het sterfgeval dat mij persoonlijk het meest heeft geraakt. Dat dit feit niet enkel door de massamedia, maar ook door de zogenaamde onafhankelijke pers is genegeerd, sterkt me enkel in de overtuiging dat ik het dan maar eens onder de aandacht moet brengen. De kans is groot dat de meeste lezers dezes de persoon waarover het gaat ook niet kennen, maar dat trek ik me niet aan.

Op 19 februari 2016, overigens ook de dag waarop Umberto Eco ons heeft verlaten, overleed Frances Sokolov, in het punkmilieu gekend als Vi Subversa. Volgens het internet, wat betekent dat het zeker waar moet zijn, was de doodsoorzaak 'a short illness'. Meer informatie hierover heb ik ook niet, maar eigenlijk maakt dat niet zo veel uit. Ze was uiteindelijk al bijna 81 jaar oud en op die leeftijd heeft een versleten lichaam niet veel aanvallen van buitenaf meer nodig.

Ik heb Poison Girls leren kennen in de tweede helft van de jaren '80. Eigenlijk had de band zijn beste jaren toen al achter de rug, maar ik niet. Mijn eerste kennismaking was de niet zo veelzeggende track 'The offending article' op een compilatie van het Mortarhate-label, gekocht tijdens mijn allereerste trip naar Groot-Brittannië. Toch was ik meteen geïntrigeerd door hun aparte stijl, punk maar toch melodieus en verzorgd, melodieus maar niet trendy, verzorgd maar niet commercieel.

Een jaar later kon ik in de toen enigszins beruchte en ondertussen uiteraard al lang verdwenen tweedehandswinkel Clash City Records in Brussel, schuin tegenover het al even beruchte en gelukkig nog steeds actieve café DNA, een exemplaar op de kop tikken van 'Total exposure', de live-LP met de doorzichtige extra buitenhoes en de doorzichtige vinyl. Ik heb daar toen 190 frank voor betaald, omgerekend ongeveer 4,8 euro. Dat was niet eens opvallend goedkoop. Het leven is duur geworden.

De plaat was in perfecte staat, maar ondertussen heeft ze honderden keren opgestaan. Dit was voor mij een ware revelatie, punk waarbij de boodschap centraal stond zonder de muziek te verwaarlozen, kwaadheid zonder machismo, muziek die zuiver werd gespeeld zonder op de mainstream te mikken, inhoud met vorm. Later heb ik al hun andere releases ook opgespoord. Ik heb ondertussen bijna alles, op een paar latere singles na. Ik ben daar niet enkel trots op, ik beschouw dit als een essentieel onderdeel van elke respectabele punkcollectie. Ik heb meer platen van Poison Girls dan van Ramones en zo hoort het in mijn wereld ook.

Vi Subversa is voor mij natuurlijk veel meer dan gewoon de zangeres van een goede band. Zo zijn er nog en zo zijn er ook al veel overleden. Zij heeft zich heel haar leven aan haar overtuigingen gewijd en heeft nooit compromissen gesloten. Toen punk in 1977 losbarstte, was ze al 42 en had ze al twee kinderen. Dat hield haar niet tegen. Het succes was altijd relatief klein en bijna alle concerten waren benefiets voor diverse goede doelen waar de band geen cent aan verdiende. Dat hield haar niet tegen. De band werd door de politie sterk in de gaten gehouden, vooral wegens hun betrokkenheid bij antinucleaire acties en betogingen. Dat hield haar niet tegen. De band heeft nooit op erkenning van het grote publiek kunnen rekenen en heeft, in tegenstelling tot zowat iedereen, nooit een John Peel-sessie mogen opnemen. Dat hield haar niet tegen. Een paar jaar na het ontstaan van Poison Girls hebben haar kinderen hun eigen punkband Fatal Microbes opgericht. Ze konden op haar steun rekenen.

Vi Subversa was voor mij een rolmodel. Ze stamde uit dezelfde generatie als mijn ouders, maar het verschil kon amper groter zijn. Zij slaagde erin tegelijkertijd mens en icoon te zijn. Ik heb in de loop der jaren veel concerten georganiseerd, nog meer concerten bijgewoon en heel wat binnen- en buitenlandse performers ontmoet die in het alternatief milieu als belangrijk worden beschouwd. Poison Girls heb ik echter nooit gezien, laat staan zelf georganiseerd. Ik heb Vi Subversa nooit ontmoet. Het is een teleurstelling waarmee ik moet leven. Misschien moet ik wachten op de volgende zangeres die een dergelijke impact op mij heeft. Een goed voornemen voor 2017 is dat niet, want ik vrees dat het nog veel langer zal duren.



Commentaren

"It is with huge sadness that we must pass on the news that Lance d’Boyle has died - 16 January 2017.
Lance was a founder member and drummer with Poison Girls from 1977 through to 1985. As well as his musical contributions he produced four editions of ‘The Impossible Dream’ art/collage/photomontage magazine.
His importance to Poison Girls and Xntrix Records were immense.
He will be greatly missed by all his family and many friends. Let the beat go on.

Geef commentaar

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Filtered HTML