Malcolm juicht niet te vroeg: om de nederlaag van Romney[1]

2012-11-08

De politieke analisten, journalisten, commentatoren, opiniemakers en Mark Eyskens hebben elkaar de voorbije dagen haast opzij geduwd om als eerste te kunnen opmerken dat Obama de presidentsverkiezingen vooral heeft gewonnen omwille van de zogenaamde ‘minority votes’, oftewel de stemmen van bevolkingsgroepen als zwarten, latino’s, Aziaten, holebi’s, etc. Vooral de latino’s hebben daarbij de aandacht getrokken. Volgens allerlei polls heeft ongeveer 70 percent van hen op de Democraten gekozen. Meer nog, gezien de demografische ontwikkelingen zou het in de toekomst zelfs onmogelijk worden zonder de hulp van deze bevolkingsgroep het Witte Huis te kunnen claimen.

Op het eerste gezicht is er natuurlijk niets verkeerds aan de hand. Maar helaas maken ze die fout maar al te vaak, al de analisten, journalisten, commentatoren, opiniemakers en Mark Eyskens. Vooral Mark Eyskens. Het is nochtans vrij logisch hoe de zaak zal evolueren.

1) De latino’s stemmen op Obama omdat hij hen kan redden uit hun economisch weinig benijdenswaardig lot, een lot dat ze vooral aan mensen als Romney te danken hebben.

2) Obama, beseffende dat de Democraten de stemmen van de latino’s nodig hebben om aan de macht te blijven, neemt allerlei maatregelen die deze bevolkingsgroep ten goede komen. Dat dit de harde kern der Republikeinen tegen de borst stoot, maakt hem niet uit. Die mensen zal hij toch nooit kunnen overtuigen plots naar zijn partij over te lopen.

3) Dankzij de maatregelen van Obama verbetert de levenskwaliteit van de latino’s aanzienlijk. Uit dankbaarheid stemmen ze nog een of twee keer op de Democraten, die hiermee aan de macht blijven en nog meer maatregelen treffen om de latino’s ter wille te zijn.

4) Nu een groot gedeelte van de latino’s zich uit de armoede heeft weten te verheffen, beginnen ook andere thema’s een electorale rol te spelen. De meerderheid der latino’s is zeer gelovig. Dat geldt trouwens ook voor een aantal andere minderheidsgroepen, zoals de zwarten. En welke partij slaagt er steeds weer het best in op religieus vlak de harde lijn te trekken? Zodra er voldoende latino’s enige welvaart hebben weten te verwerven, is het gewoon wachten tot een Republikein erin slaagt hen ervan te overtuigen dat zijn partij de meest christelijke [2] is en dat trouw aan de bijbel [3] belangrijk genoeg is om de minder fortuinlijke leden van de eigen bevolkingsgroep de rug toe te keren.

Als de Democraten er niet in slagen de groeiende invloed van het geloof in de Amerikaanse samenleving een halt toe te roepen, zullen ze binnen tien of vijftien jaar electoraal worden weggeveegd door diezelfde mensen die hen nu aan de overwinning hebben geholpen en die zij nu aan meer welvaart willen helpen. En dan zijn er geen of amper nog minderheden over om het tij weer te keren.

Ik juich niet te vroeg. Zo lang godsdienst een rol in de Amerikaanse politiek blijft spelen, is het Republikeinse gevaar nog niet geweken. De nederlaag van deze wereldvreemde miljonair is slechts een momentopname.

----------
[1] Of was het nu Zomney? Dit is in elk geval het beste filmpje uit heel die maandenlange campagne vol wederzijdse verwijten, leugens en scheldpartijen: http://www.cinemablend.com/pop/Watch-Joss-Whedon-Anti-Romney-Ad-Warns-Zo... Er zijn natuurlijk honderden links naar dit filmpje, maar hier staat de volledig uitgeschreven tekst er tenminste bij.
[2] Alhoewel ze dat natuurlijk beter niet opnieuw met een Mormoon proberen.
[3] Ja, ik weet het, maar ik weiger gewoon dat met een hoofdletter te schrijven.