Malcolm sprak met: een Gentenaar

2012-10-09

Er zijn natuurlijk vele en vele verschillen tussen Gent en mijn eigen stadje aan de Dijle en het zou bijzonder pretentieus zijn te trachten die hier allemaal even in een paar alinea’s te analyseren, maar een enkel punt wil hier toch eens onder de aandacht brengen. Op zaterdag 29 september 2012 vond in Café Belge de tiende editie van Electric Eclectic plaats. Op zich niets bijzonders, gewoon een avond met DJ’s die alternatieve muziek draaien en mensen die dat al dan niet plezant vinden. Die avond zat de sfeer er trouwens goed in en heel wat mensen lieten luidruchtig weten de opgezette nummers te kunnen smaken. Op een bepaald ogenblik zag ik tussen die mensen iemand staan die ik al een hele tijd niet meer had gezien. Hij wist me te vertellen dat hij al een jaar in Gent woont en dat het eigenlijk een gelukkig toeval was dat hij die avond in Leuven was verzeild. Op zich niets speciaals, maar een van zijn volgende opmerkingen is toch meer dan het vermelden waard.

Blijkbaar bestaan er in Gent geen dergelijke avonden meer. Blijkbaar is het voor die meer dan 400.000 Gentenaars en de bijbehorende hoop studenten niet meer mogelijk in heel die stad met internationale uitstraling een dergelijk café te vinden. Blijkbaar komen liefhebbers van muziek die wat meer van de norm afwijkt in heel die stad niet meer aan hun trekken. Blijkbaar is gaan de cafés daar allemaal dicht op uren die wij als een goed vertrekpunt voor een decadente nacht beschouwen.

Bizar, niet waar? Ik had nochtans al jaren de indruk dat Gent de hipste plek van heel Vlaanderen was. De stad van de vernieuwende muziek, de exclusieve clubs, de alternatieve concerten. De stad waar de tjeven niets te zeggen hebben en waar de rebelse aard al generaties lang met de genen wordt meegegeven. De stad waar de trendy labels zich vestigen en waar iedereen naar kijkt om te weten wat volgend jaar in de rest van het land te horen zal zijn. De stad waar al sinds begin jaren negentig Leuvenaars en anderen heen trekken als ze hun eigen kleinere stadje of dorp beu zijn.

Wel, blijkbaar is het allemaal niet zo rooskleurig. Wie een avondje lang oldschool alternatieve muziek wil horen in een plezant café dat lang openblijft, moet blijkbaar van Gent naar Leuven komen. Ik verzin dit niet. Ik herhaal gewoon wat een Gentenaar me heeft verteld.

Ik zou hier graag een optimistische conclusie aan verbinden, maar ik kan er geen bedenken.