Weblog

Dit is de thuisbasis van de blog The Angry Planet, een reeks teksten waarin Malcolm Nix zijn onvrede neerpent met zowat alles wat er op onze planeet misloopt, zal mislopen, zou kunnen mislopen en ondertussen ongetwijfeld al is misgelopen terwijl we even de andere kant uitkeken. De teksten zijn chronologisch en niet thematisch geordend. Alle oude teksten uit de periode tussen november 2009 en maart 2013 zijn hier ook terug te vinden. Alle teksten zijn beschermd door middel van een Creative Commons license. Wie hierover meer informatie wil, kan de link naar de officiële website vinden in de rubriek 'Links' elders op deze site.

Mensen die graag op de hoogte blijven van nieuwe tekstjes op de blog, al was het maar omdat er regelmatig vrijkaarten worden weggegeven, kunnen zich inschrijven voor de RSS Feed en de teksten rechtstreeks in hun mailbox ontvangen. Wie niet weet hoe dit moet, kan dit opzoeken. Dit is de link voor de gebruikers van Mozilla Thunderbird, maar Google biedt een heel overzicht aan gelijkaardige handleidingen voor alle andere courante mailprogramma's.

This is the new home of the weblog The Angry Planet, now unified with all Malcolm’s other activities. Since translations in English or any other language are not available, this part of the site might be less interesting for those who don’t speak Dutch. All entries are protected by means of a Creative Commons license. Those wanting more information on this license, can find a link to the official website on the 'Links' page elsewere on this site. An RSS feed for this blog is available. This enables people to receive all new entries directly in their mailbox.

2009-12-22

Over het geplande rookverbod in de horeca (deel 1)

Iedereen heeft ondertussen natuurlijk al vernomen dat er vanaf 1 juli 2014 een totaal rookverbod in de Belgische café’s zou komen. Op een of andere manier slagen onze Europese politici erin alle slechte ontwikkelingen in de Verenigde Staten over te nemen en alle goede ontwikkelingen, zoals gecontroleerde huurprijzen in bepaalde stadswijken, te negeren. Op zich lijkt het me geen goed idee deze hypercorrecte maatregel te nemen, maar we mogen ook niet uit het oog verliezen dat bepaalde mensen graag in een rookvrij café zitten. Aangezien die mensen natuurlijk ook hun rechten hebben, lijkt het onderstaand model me eigenlijk de meest gepaste wijze om met dit discussiepunt om te gaan. We laten de beslissing over aan de uitbaters. Zij moeten maar zien wat ze met hun eigen zaak doen.

2009-12-21

Over Music for life en een zinvoller alternatief

Mij kan het niet schelen dat mensen zich willen inzetten voor sukkelaars in de derde wereld en dat andere mensen daar geld voor willen schenken. Ik ben zeker de laatste om te beweren dat de problemen die door Music for Life worden aangekaart, zoals drinkbaar water (vorig jaar) of een door muggen overgedragen potentieel dodelijke ziekte (dit jaar), niet ernstig zijn en niet op permanente basis duizenden slachtoffers blijven maken. Maar iemand moet me toch eens uitleggen waarom er tijdens die acties van onze graag sympathiek overkomende zender StuBru nooit gewag wordt gemaakt van de oorzaak van al die problemen.

2009-12-18

Leather & Hell in café Libertad

13/12/2009. Het was weer leuk, et cetera. Wie wat sfeerbeelden wil, moet de foto's maar bekijken. Inhoudelijk stelt dit bericht niet veel voor, maar het mag ook wel eens gewoon plezant zijn.

2009-12-18

Over het einde van Musiques Dépassées (deel 2)

Zoals beloofd, volgt hier een woordje uitleg over de oorzaken van het verdwijnen van Musiques Dépassées, de fuivencyclus gewijd aan een genre, of eigenlijk een geheel aan subgenres, dat op weinig plaatsen en weinig tijdstippen oprechte waardering krijgt. De mensen die deze fuiven hebben meegemaakt, snappen waarschijnlijk intuïtief dat ik dit niet schrijf omdat ik me verplicht voel, omdat ik mezelf graag hoor praten[1], omdat ik dit nodig vind of zelfs niet omdat ik het eerder heb aangekondigd. Dit tekstje is er alleen omdat toelichtingen en uitweidingen altijd een deel van het wereldje van Musiques Dépassées hebben uitgemaakt.

2009-12-10

Over de Nationale Liga tegen Kanker

Nu er eindelijk een volgens de meesten werkbaar compromis over het geplande rookverbod in de horeca uit de bus is gekomen, moet er natuurlijk weer iemand dwars liggen. Pestkoppen van dienst zijn ditmaal de fanatici van de Nationale Liga tegen Kanker, die vinden dat ze een politiek akkoord voor het Grondwettelijk Hof moeten aanvechten. Officieel is hun argument dat de nieuwe regeling, die inhoudt dat er een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen horecazaken waarbinnen vanaf 1 januari 2010 al dan niet nog mag worden gerookt, een discriminatie zou inhouden. Hopelijk laten onze magistraten zich door deze geforceerde redenering niet misleiden, maar dat is een onderwerp waar we later nog wel eens op terug komen.

2009-12-10

Over de nietigverklaring van het proces tegen KB Lux

Als het personeelsleden van een bank niet langer toegelaten is om bezwarende documenten te stelen om een gerechtelijk onderzoek vooruit te helpen, waarom is het diezelfde bank dan nog steeds toegelaten ons geld te stelen en een gerechtelijk onderzoek tegen te werken? Laten we niet vergeten dat de zaak tegen KB Lux eigenlijk een zaak van belastingontduiking is. Elke euro die KB Lux niet heeft betaald, heeft de regering van dit land bij de anderen, bijvoorbeeld u en mij, moeten halen of ui de geplande uitgaven moeten schrappen. Dat is dus een diefstal met gevolgen voor de hele samenleving en voor eenieder die hier belastingen betaalt. Wanneer komt er eens een wet die werknemers verplicht alle mogelijke bezwarende documenten die ze vinden te stelen en aan het gerecht te overhandigen?

2009-12-10

Over een nieuw muziekgenre

U denkt misschien dat u alles al kent, alle muziek al hebt beluisterd, alle stijlen al hebt gezien en alle ideeën al hebt gehoord. Wel, u bent dus fout. Dit is nieuw: http://www.taqwacore.com/ . Of we nu blij moeten zijn, is natuurlijk een heel andere vraag. De songtitel ‘Sharia in the USA’ zegt alvast veel.

2009-12-10

Over het verdwijnen van een opmerkelijk man

Er is toch één mens die de slotaflevering van Musiques Dépassées niet heeft overleefd. Terwijl ik aan het draaien en anderen aan het feesten waren, heeft Lucas Van Langendonck in het Leuvense ziekenhuis Gasthuisberg de geest gegeven. Ik kan enkel hopen dat er geen causaal verband was. Lucas was gedurende meer dan twintig jaar, voorzover ik weet al vanaf 1984, de uitbater van het bekende café Amedee in de Leuvense Muntstraat. Dit café onderscheidde zich van de rest van de horecakudde door een geheel eigen koers te varen en elke trend of mode volledig te negeren. Het kon dan ook op een zeer trouw publiek rekenen, mensen waarvoor de uitdrukkingen ‘een pint gaan pakken’ en ‘naar de Amedee gaan’ eenvoudigweg synoniemen waren. De vraag is dus waar die mensen nu heen moeten of willen.

2009-12-04

Over het einde van Musiques Dépassées (deel 1)

Zoals al in diverse nieuwsbrieven werd aangekondigd, ben ik iedereen nog wat uitleg verschuldigd, in het bijzonder over de redenen waarom Musiques Dépassées ermee stopt. Aangezien ik me kan voorstellen dat dit niet iedereen interesseert en er zeker mensen op mijn mailing list staan die zich helemaal niet afvragen waarom ik al dan niet nog fuiven zou organiseren, heb ik besloten dit niet zomaar door te mailen. Wie het wil weten, kan altijd hier een blik komen werpen. De uitleg in kwestie zal tegen 15 december op deze blog verschijnen. De voorbije weken zijn namelijk iets te druk geweest om me hiermee bezig te houden en, zoals we allemaal weten, ben ik het niet gewoon hard te werken. Ik vind dat namelijk ongezond.

2009-12-04

De foto van het jaar 2009

Nu het einde van het jaar nadert, begint iedereen stilaan zijn jaaroverzichten en bijbehorende lijstjes op te stellen. Als bijlage voeg ik in elk geval mijn nominatie toe voor de trofee van Foto van het jaar 2009. Volgens sommigen zou de foto getrukeerd zijn. De vrouw in kwestie zou wel een discussie met de president zijn aangegaan, maar het opgestoken middenvingertje zou er met behulp van Photoshop aan zijn toegevoegd. Ik weet dat natuurlijk niet zeker, maar op zich kan het mij eigenlijk niet schelen. Een vrouw die in Iran de president en zijn gevolg van fundamentalisten en repressieve macho’s op straat tegenhoudt, verdient sowieso al enig respect en het middenvingertje is gewoon een visuele verduidelijking van haar standpunten.

Pages