The Angry Planet

Dit is de thuisbasis van de blog The Angry Planet, een reeks teksten waarin Malcolm Nix zijn onvrede neerpent met zowat alles wat er op onze planeet misloopt, zal mislopen, zou kunnen mislopen en ondertussen ongetwijfeld al is misgelopen terwijl we even de andere kant uitkeken. De teksten zijn chronologisch en niet thematisch geordend.

Alle teksten zijn beschermd door middel van een Creative Commons license (The Angry Planet is licensed under a Creative Commons Attribution - Non Commercial - No Derivs 3.0 Unported License). Wie hierover meer informatie wil, kan daarvoor hier terecht.

Logo

- Eigenlijk schrijf ik dit stukje naar aanleiding van een artikel dat vandaag, dinsdag 18 mei 2010, in De Morgen is verschenen. Wie het artikel eens wil lezen, kan terecht op http://www.demorgen.be/dm/nl/996/Economie/article/detail/1106897/2010/0… .
- Als de Nieuw-Vlaamse Alliantie in het nieuws komt, gaat het bijna steevast louter over communautaire thema’s als de splitsing van een kieskring, het taalgebruik in de faciliteitengemeenten of het overhevelen van federale bevoegdheden naar de deelstaten. Wie de site[1] van de partij eens bekijkt, merkt hier en daar echter toch sporen van een heel andere agenda.
- De vorige editie van het ‘oldschool new wave’-festival Sinner’s Day, op 1 november 2009 in de Ethias Arena te Hasselt, heeft rechtstreeks de aanleiding gevormd om mijn plannen in verband met een eigen blog onmiddellijk in de praktijk te brengen. Ik had op dat ogenblik namelijk dringend een forum nodig om mijn en andermans kritiek op de praktische organisatie kwijt te kunnen. Nu de organisatie plechtig en officieel heeft beloofd met zowat al onze opmerkingen en suggesties van vorig jaar rekening te houden, kan ik dan ook moeilijk anders dan hier uitgebreid aandacht aan te schenken.
- Goed, er komen dus vervroegde verkiezingen. De federale regering is vallende. In andere landen valt ze of valt ze niet. In ons land kan de regering slechts vallen zodra de onderhandelingen over de voor herziening vatbaar te verklaren artikelen van de Grondwet zijn afgerond. Alleen is de regering net gevallen over een discussie die hiermee nauw samenhangt.
- Ik weet dat het al een hele tijd geleden is dat ik nog iets op deze blog heb gepost. Ik zal het maar op de drukte op de werkvloer steken, een excuus dat al jarenlang als hip en trendy geldt. In elk geval is het de bedoeling de komende weken en maanden weer regelmatig een bijdrage te leveren tot het debat over de terechte teloorgang van onze normen en waarden. Om mezelf enige druk op te leggen[1] geef ik hier zelfs al een overzichtje van wat zoal zal volgen. Zo mag de lezer zich verwachten aan:
- In een vorig stukje heb ik toegelicht wat de praktische gevolgen zijn van de beslissing van LOKO om de Nationalistische Studentenvereniging na jaren van afwijzing alsnog als vrije vereniging te erkennen. Nu zal ik trachten te overlopen hoe deze beslissing tot stand is gekomen en binnen welke ruimere tendens ze een plaatsje heeft. De erkenning van de NSV past in elk geval mooi in de algemene verrechtsing van onze samenleving en van de jeugd in het bijzonder.
- Een paar dagen geleden heeft LOKO, de Leuvense Overkoepelende Kringenorganisatie oftewel de officiële koepel van alle studentenkringen, besloten te doen wat gedurende decennia ondenkbaar was. De NSV, de Nationalistische Studentenvereniging, heeft een erkenning als vrije vereniging gekregen. De betekenis van deze beslissing heeft twee belangrijke gevolgen. Ten eerste kan de NSV nu subsidies krijgen voor de onkosten [1] die in het kader van door de vereniging georganiseerde activiteiten zijn gemaakt.
- Wie de voorbije dagen de kranten heeft opengeslagen, is op de eerste pagina’s steevast geconfronteerd met de al dan niet toereikende veiligheid van onze spoorwegen, met het noodweer in Madeira en met ontsnappingen uit een zogezegd tot gevangenis omgebouwd museum. Wie vervolgens ook de moeite heeft gedaan de daaropvolgende pagina’s te bekijken, heeft weer een mooie staalkaart gekregen van de manier waarop de verdedigers van de vrije markt hun eigen belangen trachten veilig te stellen nu ze vermoeden dat de economische crisis over haar hoogtepunt heen is.
- Zoals in een recente bijdrage al aangekondigd, volgt hier een nieuwe reeks bedenkingen bij de wet waarmee het federale parlement het nu al wankele uitgaansleven al dan niet bewust nog wat verder de vernieling in zal helpen. Om de leesbereidheid van mijn uiteraard talrijk publiek [1] niet te zeer op de proef te stellen, zal ik me vanaf deze bijdrage telkens om een enkel, in mijn ogen bijzonder relevant, punt beperken.
- Als gevolg van het recentste incident, een achtervolging die eindigde met een schietpartij vorige zaterdag, pleiten verschillende instanties voor een zogenaamde nultolerantie in onze hoofdstad. Dit voorstel verdient toch wat aandacht, want de echte essentie van de zaak staat natuurlijk weer niet in de kranten. Nu klinkt de vraag om de invoering van een nultolerantie natuurlijk niet progressief of tolerant, maar dat is enigszins normaal. Mensen, politieagenten of niet, worden nu eenmaal niet goedgezind als gemaskerde gangsters hen met machinegeweren bestoken.